Tesdidül Kavaid fi Şerhi Tecridil Akaid I II (karton kapak)

Osmanlı medreselerinde ders kitabı olarak okutulan Seyyid Şerîf el-Cürcânî’nin Hâşiyetü’t-Tecrîd adlı eserinin ilk cildi ile inceleme cildi yayımlandı. Tahkik çalışmasının ana mihverini oluşturan bu haşiyeye bizzat Cürcânî’nin ve diğer bazı Osmanlı âlimlerinin notları eşlik etmektedir.
Yapılan tahkik çalışmasında,
a) Nasîrüddîn-i Tûsî’nin (ö. 672/1274) felsefi kelama dair eseri Tecrîdü’l-akāid’i,
b) VIII. (XIV.) yüzyıl Eş‘arî kelamcısı ve Şâfiî fakihi Mahmûd b. Abdurrahman el-İsfahânî’nin (ö. 749/1349) bu eser üzerine yazdığı şerhi Tesdîdü’l-kavâid’i,
c) Çok yönlü Hanefî-Eş‘arî âlimi Seyyid Şerîf el-Cürcânî’nin (ö. 816/1413) bu şerh üzerine kaleme aldığı haşiyesi,
d) Bu haşiyeye dair kendisine ve bazı Osmanlı âlimlerine ait notlar yer almaktadır.
Eser, Eşref Altaş, Muhammet Ali Koca, Salih Günaydın, Muhammed Yetim tarafından tahkik edildi. İslam Araştırmaları Merkezi’nin (İSAM) İkinci Klasik Dönem Projesi kapsamında hazırlanan ve bir ciltlik inceleme bölümü ile birlikte üç cilt olarak planlanan eserin ilk iki cildi (I. cilt: inceleme, II ve III. ciltler: Arapça metin) yayımlandı.
Kendisinden sonra gelen çalışmaları etkileyen ve gelenek oluşturan klasik bir kelam metni olan Tecrîdü’l-akāid, bu geleneği oluşturan şerh, haşiye ve tâliklerle birlikte özellikle İslam eğitim tarihinde önemli bir yer edinmiştir. Tecrîd literatürünün erken şerhler kuşağının en meşhur metni İsfahânî’ye ait Tesdîdü’l-kavâid ise, bu şerh üzerine üzerine kaleme alınan haşiyeler arasında en önemlisi de hiç şüphesiz Cürcânî’nin haşiyesidir.